Komentarze do: Coś do przeczytania

Autor: Jaga

Jaga — Sun, 21 Aug 2016 20:58:36 +0000

Bardzo jesteś krytycznie nastawioina do córki. Uważam, że dobrze iż poszła swoją drogą w stylu ubierania się. Pozdrawiam

Autor: XLka

XLka — Sun, 21 Aug 2016 20:28:16 +0000

Jako dziecko nie miałam nic do gadania na temat stroju, ale obszywająca mnie Mama miała niezły gust Przemysł odzieżowy ani handel nigdy nie przewidywał ubrań dla osoby o moich rozmiarach. W końcu przestałam walczyć. Zaczęłam poważniej interesować się modą pod wpływem mojej córki. Mając trudną figurę (w typie Jagny) sama wypracowała sobie styl, w którym wyglądała zgrabnie, kobieco i szałowo (choć może zbyt poważnie jak na nastolatkę). Po maturze podjęła naukę w szkole wizażu i stylizacji. Zaczęły się przebieranki i przekonanie, że wszystko można. Uważam, że teraz wygląda ciężko, nieciekawie i zbyt młodzieżowo, zwłaszcza, że nastolatką od dawna nie jest. Pozytywną sprawą jest tylko to, że przestała się przejmować i pozbyła wielu kompleksów. Niektórzy tzw. styliści powinni odsiadywać wyroki za „stylizacje” gwiazd i nauczanie byle czego. Dobrze, że Ty Jago wyszukujesz nam ludzkie perełki i ich dzieła jako propozycje dla nas.

Autor: Jaga

Jaga — Thu, 16 Jun 2016 22:11:55 +0000

Dziękuję. Dziękuję za ten komentarz. Bardzo budujący dla młodych i starszych. Może Pani by mi podesłała na maila jaga@fashion50plus.pl jakieś swoje zdjęcia abym mogła zamieścić na blogu? Pozdrawiam

Autor: Joanna

Joanna — Thu, 16 Jun 2016 20:56:57 +0000

Ja jestem przykładem tego, że mody i stylu można się nauczyć, chociaż jest to bardzo trudne.
Urodziłam się i wychowałam w środowisku w którym ładne ubieranie się było grzechem pychy.
Nigdy na temat mody nie wolno było rozmawiać, a o dziewczynach, które dbały o siebie mówiło się, że są głupie i puste, nic nie robią.
Dopiero, gdy wyrwałam się z domu i poszłam na studia, zaczęłam próbować ładniej się ubierać. I okazało się, że zupełnie nie potrafię. Potrafiłam szyć, robić na drutach i szydełku, ale nie potrafiłam się elegancko i ze smakiem ubrać.
Na pewnym etapie życia byłam wręcz zrozpaczona, łatwiej przychodziło mi nauczenie się kolejnego języka obcego niż kupienie w sklepie czegoś w czym będę wyglądała dobrze.
Takim kamieniem milowym była książka ( chyba amerykańskiej autorki), w której przeczytałam zdanie , że jedna góra musi pasować do pięciu dołów.
Stosuję to do dzisiaj. Dzięki temu musiałam ograniczyć kolory, materiały , fasony, ujednolicić styl. Zaczęłam szukać, czytać, jak uczeń, który uczy się alfabetu.
Zajęło mi to około 20 lat. Dopiero mając 40 lat zaczęłam ubierać się dobrze.
Dzisiaj mój styl określam jako klasyczną elegancję z elementami ekstrawagancji.
I mimo moich 155 cm, nadwagi i wieku 50+ podobam się sobie bardziej, niż gdy miałam 18 lat.
Pani bloga odkryłam niedawno i obecnie czytam dopiero Październik 2013 .
A największą uwagę zwracam na buty. Ze względów zdrowotnych mogę nosić tylko płaskie lub prawie płaskie buty, a przestawienie się z obcasów przy moim malutkim wzroście było problemem. Pani blog mi pomaga.

P.S. I dla matek nastolatek!!!
Pozwólcie młodzieży na eksperymenty z modą i nie krytykujcie młodych dziewcząt za to , że się stroją i uczą się swojego ciała, bo potem tak jak u mnie 20 lat ciężkiej pracy i nadrabiania zaległości z dzieciństwa i młodości.

Autor: Jaga

Jaga — Thu, 16 Jun 2016 17:42:01 +0000

Zgadzam się z Panią całkowicie i z tym stwierdzenuiem, że mamy tyle lat na ile się czujemy. Dziękuję za miłe słowa pod moim adresem. Pozdrawiam