Przeczytałam w „Wysokich Obcasach” (8 grudnia 2012, nr 49 (407), s. 20-24) bardzo ciekawy artykuł Anny Olszańskiej „Kto ściąga od Elsy”.

Autorka napisała: „Zawdzięczamy jej wypchane ramiona i kopertową sukienkę. Także ubrania w deseń moro. Wielu projektantów do dziś wykorzystuje jej najbardziej ekscentryczne pomysły. To dlaczego mało kto wie o Elsie Schiaparelli?”

I to prawda. O Coco Chanel, rywalce Elsy, mówi się i pisze bardzo dużo, a o Schiaparelli świat jakby zapomniał, a przecież ona zrewolucjonizowała świat damskiej mody swoimi nietuzinkowymi, awangardowymi i niezapomnianymi kreacjami, które powstały często we współpracy z surrealistami. To ona także zainicjowała pojawienie się wybiegów dla modelek.

Elsa Schiaparelli urodziła się w 1890 r. we Włoszech (a zmarła 13 listopada 1973 r. w Paryżu) w bardzo konserwatywnej rodzinie, która na rok oddała ją do klasztoru, do szkoły prowadzonej przez zakonnice. Studiowała filozofię na Uniwersytecie w Rzymie, szybko wyszła za mąż za Williama de Wendta i  w 1916 r. wyjechała z mężem do Nowego Jorku. Tam urodziła córkę, ale małżonek odszedł do Isadory Dunkan i małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1920 r. W Nowym Jorku poznała Mana Raya i Marcela Duchampa, a w Paryżu, gdzie spędziła większość swojego życia, poznała i zaprzyjaźniła się z Salvadorem Dali i Jeanem Cocteau.

Jak sama przyznała zaczęła pracować z powodu biedy, a Paryż sprawił, że to polubiła.

Jej pierwszym projektem był czarny sweter z wydzierganą przy dekolcie imitacją szala z kokardą.

Z kolei jej pierwsza sportowa kolekcja „pour le Sport” wprowadziła do paryskiej mody wiele nowości – lniane sukienki, spódnice, i szorty, w których m.in. wystąpiła na Wimbledonie w 1931 r. hiszpańska tenisistka Lili de Alvarez. W tym także roku Schiaparelli otworzyła swój sklep przy placu Vendôme w Paryżu.

Elsa Schiaparelli współpracowała z wieloletnim przyjacielem Salvadorem Dali. Ze zderzenia takich indywidualności nie mogło powstać coś zwykłego, konwencjonalnego, dlatego mówiono o niej, że jest „kreatorką niepokorną”.

Zasłynęła również jako jedna z najbardziej kreatywnych projektantek nakryć głowy – kapelusze w jej wydaniu były dziełem sztuki.Najbardziej znaną kolekcją Elsy Schiaparelli jest kolekcja „Shoe”, z 1937 roku. Pomysłodawczynią tej idei była żona Salvadora Dali. Wówczas właśnie został zaprezentowany najsłynniejszy w dorobku Schiaparelli kapelusz przypominający wielki but.

Najsłynniejszą suknią natomiast jest suknia z homarem.

Ukochanym kolorem projektantki był ostry róż.

Niekonwencjonalne stroje Elsy Schiaparelli nosiły m.in. Marlena Dietrich, Joan Crawford czy Katherine Hepburn.

Schiaparelli projektowała również kostiumy filmowe do amerykańskich produkcji oraz biżuterię i akcesoria.

Wiele pomysłów kreacji i materiałów, które wykorzystywała w swoich kolekcjach, przejęli awangardowi projektanci końca XX w., np. Jean-Paul Gaultier, Vivienne Westwood, Rei Kawakubo.

W tym roku w Metropolitan Museum of Art. w Nowym Jorku, miała miejsce wystawa (od 10 maja do 19 sierpnia) poświęcona dwóm damom włoskiej mody – Schiaparelli i Prady zatytułowana „Schiaparelli and Prada: Impossible Conversation”.

Czyli świat jednak nie zapomniał o Elsie Schiaparelli.

Zdjęcia: wikipedia.org, www.metmuseum.org, www.lifeinitaly.com

Tytuł artykułu w wersji internetowej brzmi: „Surrealistyczny glamour Elsy Schiaparelli. Ważki, rybaczki, guziczki”. Warto go przeczytać